Italy on the road to nuclear power: a forty-year-old taboo is breaking down due to electricity prices.

Italy, the country that sealed its last reactors almost four decades ago, is on the cusp of a historic turning point, and the government of Prime Minister Giorgia Meloni is already laying the groundwork for a return to nuclear energy, seeing in it the only remedy for the “booming” economic performance of the country and electricity prices that are among the highest in Europe, Bloomberg writes

Dok energetska kriza produbljena sukobima na Bliskom istoku i u Ukrajini pritiska italijansku industriju, Rim više ne postavlja pitanje da li, već kako i kada ponovo pokrenuti atomski program.

Prema izvorima bliskim italijanskoj vladi, zvaničnici Rima su već obavili seriju konsultacija sa globalnim liderima nuklearne industrije, pa se tako prema navodima Blumberga u igri nalaze:

• Canada: the focus here is on small modular reactors (SMRs) that promise faster and cheaper construction.
• France: reportedly talks are underway about integration with French technology solutions (EPR2), which would naturally connect the two neighbors.
• South Korea (KHNP): Seoul has been seen as a serious candidate after the success in the Czech Republic, although there is serious doubt about KHNP's export potential after years of a serious dispute over the license with Westinghouse.
• USA (Westinghouse): an option that could also bring Italy important political points in Washington, but certainly a partner with plenty of experience.

A da Italija misli ozbiljno, potvrđuje i osnivanje kompanije Nuclitalia, konzorcijuma za istraživanje i razvoj koji čine stubovi italijanske industrije: Enel (51% vlasništva), Ansaldo Energia (39%) i odbrambeni gigant Leonardo (10%). Zadatak ove “nuklearne reprezentacije” je da utvrdi ekonomsku održivost povratka atomu i odabere tehnologiju koja bi napajala energetski gladne data centres i AI infrastrukturu budućnosti.

Ministar energetike Gilberto Pichetto Frattin izjavio je da program mora biti pokrenut “što je pre moguće”, ali put neće biti lak. Italija je dva puta (1987. i 2011. nakon Fukušime) na referendumima ubedljivo odbacila nuklearnu energiju. Ali administracija se uzda u promenu raspoloženja javnosti usled izuzetno visokih računa, ali neke prepreke ostaju:

1. Geološka stabilnost: pronalaženje lokacija u seizmički aktivnoj Italiji će biti inženjerski izazov, nema ikakve sumnje
2. Lokalni otpor: strategija je da se prvo razmotre lokacije starih, ugašenih elektrana poput Garigliana.
3. Birokratija: Italija planira da do 2027. godine predstavi nacionalni strateški plan koji bi zakonski srušio zabranu iz 1987. godine.

Inače, Italija je jedan od najvećih uvoznika struje u Evropi i trenutno njena severna mreža imports najviše od Francuske (3.19 gigavata) a karbonski otisak je 270 grama CO2 po kilowatt-hour. Poređenja radi, u Francuskoj je 22 grama po kilowatt-hour, apsolutno je najniži u Evropi a uz to Francuska trenutno izvozi struju u svaki od svojih suseda. Sa treće strane, u Nemačkoj, koja se smatra šampionom obnovljivih izvora energije, karbonski otisak je 271 gram po kilowatt-hour, mada pretpostavljamo da bi bio i osetno veći da trenutno struju ne uvozi najviše upravo iz Francuske (1,4 gigavata).