European nuclear industry – a call for technological neutrality

Leading figures of the European nuclear industry have sent a letter to the President of the European Commission Ursula von der Leyen demanding that the EU take concrete steps to support nuclear investments within the policy after 2030. The industry's key demand is the introduction of a single, technologically neutral target for clean energy that would equally cover nuclear energy and renewable sources

In a letter sent by the Brussels association Nucleareurope, it is emphasized that the upcoming legislative framework must abandon the current practice of favoring individual technologies. The industry calls for equal access to support mechanisms and financing for all “net-zero” technologies, as well as measures to accelerate electrification and the development of clean heating systems. As the signatories emphasize, a balanced energy mix is crucial for reducing dependence on fossil fuels, strengthening energy security, and preserving Europe's industrial competitiveness.

Predstavnici sektora pozdravili su to što Evropska komisija sve više prepoznaje ulogu atomske energije, ali su poručili da deklarativne namere moraju biti praćene konkretnim merama. Prema procenama iz programa PINC Evropske komisije, do 2050. godine biće potrebno 241 milijarda evra investicija samo da bi se nuklearni kapacitet održao na oko 109 gigavata. Sa druge strane, nucleareurope zagovara povećanje kapaciteta na 150 do 2050. godine (u odnosu na trenutnih oko 106 gigavata iz gotovo 100 operativnih reaktora u EU), uz poziv generalnog direktora Emanuela Brutina da se pojednostave procesi državne pomoći i stvore bolji uslovi za privlačenje privatnog kapitala.

Comment

The nucleareurope association's initiative hits directly at the heart of the problem that European energy policy has faced for decades: ideological and bureaucratic favoritism of certain energy sources at the expense of the overall stability of the system. Without equal access to European funds, support mechanisms and primarily capital, it is hard to expect Europe to bear a new wave of investments to extend the operation of existing plants and to build new capacities, while on the other hand the industry cries out for stable and affordable baseload energy.

Ali, u redakciji bismo rekli da nije sigurno da će tako lako ići – određeni broj zemalja i dobar deo EU administracije i dalje insistira na tome da su obnovljivi izvori energije “jedina opcija”. Pa kao što smo pre nekoliko nedelja videli da u Švajcarskoj organizacije koje se protive izgradnji novih kapaciteta i koje su izdejstvovale i referendum – insistiraju na oštroj dihotomiji: ili obnovljivi izvori ili nuklearna energija. A sve tvrdeći da novca jednostavno nema i za jedno i za drugo te da bi izgradnja novih nuklearnih kapaciteta “odvukla” sredstva i odvela energetsku tranziciju u stranputicu. Zaista – ni ne znamo šta da radimo sa ovakvim stavovima za koje smatramo da su neutemeljeni.

Što se tiče evropske administracije – ona pati i od određene birokratske inercije – nuklearni izvori ni administrativno nisu bili u istom položaju kao obnovljivi izvori i trebalo je ozbiljnog vremena da se sa njima izjednače – i pravo je pitanje da li na kraju jesu. Doduše, što se tiče zemalja koje se tradicionalno protive nuklearnoj energiji (a tu zapravo pričamo samo o jednoj – Nemačkoj), beležimo da je njen stav unekoliko omekšao u poslednjih godina, te Nemačka makar ne gura klipove u toškove onih zemalja koje se za nuklearnu energiju odluče – to sada čini Austrija.

Ali Nemačka i to radi vrlo verovatno iz sopstvenih interesa: elektroenergetski sistem Nemačke vrlo često – možda i svakodnevno – zavisi od ostatka Evrope, pa je za očekivati da se neće protiviti instalaciji ovih ekstremno pouzdanih izvora energije u ostatku Evrope; iako se sama vrlo verovatno neće odlučiti da oživi svoju nekada izuzetno respektabilnu nuklearnu industriju. 

S.A.